Radziecki naprowadzany radiowo pocisk rakietowy wysokiego pułapu S-75. Uznawany jest najszerzej stosowany na świecie pocisk obrony przeciwlotniczej typu ziemia-powietrze. Stanowił lub wciąż stanowi element uzbrojenia 35 państw, obecnie wykorzystywany jest głównie w krajach arabskich.

W latach 50 XX wieku Stany Zjednoczone rozwinęły technologie samolotów dalekiego zasięgu. Pierwszym istotnym projektem był B-47 Stratojet, który dzięki możliwości tankowania w powietrzu mógł dotrzeć głęboko nad Radziecką przestrzeń powietrzną. Jednocześnie osiągał tak wysoki pułap, że stawał się nieosiągalny dla wrogich pocisków oraz myśliwców przechwytujących. Oznaczało to, że Amerykanie mogli bez przeszkód zaatakowania Związku Radzieckiego bronią atomową.

Kluczowe z punkt widzenia ZSRR stało się stworzenie narzędzia obrony, które byłoby w stanie skutecznie przechwytywać amerykańskie bombowce na wysokim pułapie. Pierwsze S-75 zaprezentowane zostały światu w roku 1957 przy okazji pierwszomajowej parady na Placu Czerwonym w Moskwie.

Rakiety S-75 rozwijane były w trzech wersjach:
Dwina | Desna | Wołchow

  • Waga całkowita:                  2 300 kilogramów
  • Waga głowicy bojowej:      200 kilogramów
  • Wysokość:                           1 060 centymetrów
  • Średnica:                             70 centymetrów
  • Celność:                              65 metrów
  • Pułap maksymalny:          25 000 metrów
  • Prędkość maksymalna:                                                                          4 300 kilometrów
  • Zasięg maksymalny:                                                                               45 kilometrów

Swój pierwszy sukces rakiety S-75 zanotowały 7 października 1959 roku, kiedy to zakupiony przez Chiny pocisk zestrzelił Tajwański samolot zwiadowczy Martin RB-57D Canberra. O wiele bardziej istotne trafienie miało miejsce 1 maja 1960 roku – w trzecią rocznice pierwszej defilady z udziałem S-75. W pobliżu Radzieckiego Swierdłowska – dzisiejszego Jekaterynburga, zestrzelony został amerykański samolot szpiegowski Lockheed U-2. Pilot Francis Gary Powers, który zdołał się katapultować szybko został pojmany. Władze radzieckie skazały go za szpiegostwo na trzy lata więzienia i siedem lat robót w gułagu, ale ostatecznie 10 lutego 1962 roku został wymieniony za sowieckiego agenta KGB – Wiliama Fishera na moście w Poczdamie.

Zdjęcie zrobione podczas manewrów wojsk Korei Północnej przedstawia rakietę S-75.

Poza modyfikacjami wprowadzonymi w oprogramowaniu i systemie paliwowym w konstrukcji S-75 niewiele się zmieniło.

Rakiety odegrały też swoją role w trakcie wojny w Wietnamie. Komunistyczna Północ nie posiadała skutecznej broni do walki z amerykańskim lotnictwem, które zadawało wielkie straty zarówno w liczbach jak i morale armii. Związek Radziecki zaczął nieoficjalnie dostarczać armii Północnego Wietnamu S-75 od roku 1965 tworząc istotny rozdział w wojnie Wietnamskiej.

System rakietowy stosowany był również w krajach arabskich na przestrzeni wielu lat, szczególnie w trakcie zmagań z lotnictwem Izraelskim. Unowocześnione pociski bazujące na S-75 stosowane są między innymi przez Koreę Północną, Syrię i Iran po dziś dzień.

Polska reakcja

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>